Όλα λάθος τα έκαναν σήμερα οι παίκτες μας δίνοντας τέλος στο νικηφόρο σερί και περιορίζοντας ως ένα βαθμό τον ενθουσιασμό που υπήρχε στον κόσμο μετά τις 2 συνεχόμενες νίκες επί του συμπολίτη. Σε καμία περίπτωση δεν είναι η ήττα αυτή που απογοητεύει τόσο μιας και εξαρχής το παιχνίδι ήταν δύσκολο αλλά αυτή η προβληματική εικόνα μιας ομάδος που δυσκολεύεται να κάνει την αλλαγή από έξω και στη συνέχεια να περάσει το κέντρο είναι κάτι που δύσκολα χωνεύεται. Και αν τις προηγούμενες φορές που ο Τόμας απουσίαζε κατάφερε η ομάδα να φύγει με τη νίκη αυτή τη φορά η έλλειψη αξιόπιστων πόιντ γκαρντ στοίχισε.
Από την αρχή φάνηκε η διάθεση των παικτών του Απόλλων να πιέσουν αλλά έπεσαν σε έναν ΑΡΗ συγκεντρωμένο που και καλοστημένη άμυνα είχε αλλά και εύκολα ή δύσκολα έβρισκε τον δρόμο προς το καλάθι. Ένα σκηνικό που διατηρήθηκε για αρκετή ώρα και επέτρεπε στον ΑΡΗ να είναι μέσα στο παιχνίδι. Η έμπνευση του Βετούλα να δώσει εντολή για πίεση σε όλο το γήπεδο και ιδιαίτερα στην αλλάγη άλλαξε δραματικά τις ισσοροπίες του αγώνα και από εκεί που το παιχνίδι ήταν ντέρμπι φάνηκε ότι ήταν θέμα χρόνου για τους Πατρινούς να το καθαρίσουν. Τα πολλά λάθη στην προσπάθεια να περάσουν το κέντρο έριξε την ψυχολογία των παικτών που ξαφνικά έμοιαζαν με ομάδα γειτονιάς που δεν ήξερε να κάνει τα βασικά. Και αν στην αρχή μας προβλημάτισε το γιατί ο Πρίφτης δεν έπαιρνε τάιμ άουτ για να κόψει τον ρυθμό των αντιπάλων και να ηρεμήσει τους δικούς του παίκτες η απάντηση ήρθε πολύ γρήγορη μιας και φάνηκε ξεκάθαρα ότι υπήρχε αδυναμία να βρεθεί είτε ο παίκτης με το καθαρό μυαλό είτε να στηθεί σωστά ένα πλάνο ώστε να γίνουν κάποια σκριν και η μπάλα να περάσει στην επίθεση. Όταν λοιπόν δεν μπορείς να περάσεις το κέντρο όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε δεύτερη μοίρα... Όπως και η προκλητική διαιτησία που για ακόμη μια φορά μας έπαιξε κόντρα και έκανε ότι μπορούσε για να βοηθήσει τον Απόλλων. Μπορεί τον Αναστόπουλο να φοβόμασταν αλλά τελικά ο Γκούμας από τον σύνδεσμο Θεσσαλονίκης(?!?!?) ήταν αυτός που σφύριζε ακατάπαυστα με κάθε ευκαιρία εις βάρος του ΑΡΗ μας. Θα έπρεπε να υπάρχει στατιστική και για τους διαιτητές για να το βλέπαμε και με νούμερα... Ενώ σίγουρα θα πρέπει να προσθέσει στο πορτφόλιο του τα 5''(μετά βίας 3'') στην αλλαγή του Αντεγκμπόγιε αλλά και το αντιαθλητικό φάουλ που σφύριξε στον Νέιμικ στην φάση με τον Σκορδίλη... Ένας Σκορδίλης που χωρίς να πάρει ιδιαίτερα πολλές προσπάθειες ή να τροφοδοτηθεί από τους συμπαίκτες του, σούταρε συνολικά 10 βολές. Όπως είπαμε όμως, όταν δεν μπορείς να αλλάξεις την μπάλα και να περάσεις το κέντρο όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Διασωθέντας ως ένα βαθμό ο Βεζένκοφ και ο Πάσαλιτς που προσπάθησαν, όπως και ο Νέιμικ που πολλές φορές όμως στην επίθεση με την προσήλωση του μόνο στο ριμπάουντ μπέρδευε ακόμη και τους συμπαίκτες του που περίμεναν ένα σκριν ή μια κίνηση πικ εν ρολ...
Για ήττα-μάθημα μίλησε ο Δ.Πρίφτης σε μια εμφάνιση που δεν χωράνε δικαιολογίες. Όταν φυσικά περνάνε αδιάφορα τόσες νίκες-μαθήματα που θα έπρεπε να δεις τα τεράστια προβλήματα στην οργάνωση του παιχνιδιού και την ανάπτυξη επιθετικών συστημάτων και όχι μόνο τότε ναι μάλλον σου χρειάζεται μια τέτοια ήττα μπας και καταλάβεις ότι ομάδα ενώ έχει δυνατότητες και ταλέντο επιμένει να αγνοεί τα βασικά. Βασικά στοιχεία του μπάσκετ όπως το πικ εν ρολ, ή τα σκριν του ψηλού για να ελευθερωθούν οι παίκτες, να γίνει η πρώτη πάσα και στη συνέχεια να ανοίξει ο διάδρομος για να περάσεις το κέντρο και να κάνεις με περισσότερη ηρεμία την επίθεση σου... Είμαστε ήδη στον δεύτερο γύρο οπότε λίγο δύσκολα να περιμένουμε να βελτιωθεί η ομάδα σε αυτόν τον τόμεα. Ίσως η επιστροφή του Τόμας που θα δώσει μεγαλύτερο βάθος στο ροτέισον στην περιφέρεια να διορθώσει την κατάσταση. Διαφορετικά ο Θεός βοηθός μιας και μετά και από το σημερινό παιχνίδι οι επόμενοι αντίπαλοι μας έμαθαν ότι ο ΑΡΗΣ αν τον πιέσεις στην πρώτη πάσα και στο κατέβασμα της μπάλας τα χάνει...
ΥΓ. Ξέρουν εκεί στην ΚΑΕ πότε πρέπει να βγάλουν ανακοινώσεις για την διαιτησία και πότε όχι. Υπάρχει σεβασμός προς τον ΑΡΗ από την ΕΟΚ και την ΟΔΚΕ και με κάθε ευκαιρία μας το δείχνουν...